Fedora 22 – What should we do if baby turns blue?

1

Yeni sürüm haberini geçen haftalarda aldım ama bugün ancak zaman bulabildim uğraşabilmek için. Yani bazen düşünüyorum da gerçekten her anlattığım hikaye birbirinden beter. Hani bir kere sorunsuz iş olsun next next dedim bitti gitti diyeyim. Yok arkadaş, iso doğuştan özürlü çıktı bi kere. Tıslaya fıslaya 10dkda açıldı, açılır açılmaz çöktü. Gerçekten ömür törpüsü, bu nasıl bir saçmalık ben anlayamıyorum.

Hadi dedim o zaman en sevdiğim zırva upgrade, yazarken patlattım komutları, önce

yum update

ile girdim konuya.

yum install fedup

fedup –network 22

şekilli ekledim.

Temizlik için de

rpm –rebuilddb

dnf distro-sync –setopt=deltarpm=0

yolladım.

Sonuç?

Screenshot from 2015-06-07 17-58-56

Biz aslında yeri yerinden oynattık

seyv-jamaicantux-2448

Önceki yazıma yorum gelmişti. Sanılmasın ki görmedim, unuttum ben onu. Daha kötüsü oldu elbette:)

Hemen heyecanla patlattım komutu terminalden

[root@localhost irmak]# yum distro-sync

O ne dedi peki?

Loaded plugins: langpacks, refresh-packagekit
fedora/19/x86_64/metalink                                |  27 kB     00:00
http://www.infinality.net/fedora/linux/19/x86_64/repodata/repomd.xml: [Errno 14] HTTP Error 404 – Not Found
Trying other mirror.
Error: failure: repodata/repomd.xml from infinality: [Errno 256] No more mirrors to try.
http://www.infinality.net/fedora/linux/19/x86_64/repodata/repomd.xml: [Errno 14] HTTP Error 404 – Not Found

Bunu bir kaç kez daha denedim tabi, çünkü Ubuntu gibi pat diye upgrade bekliyorum.

Olamıyor.

Tamam anladım o depo uçmuş, üstelik dökümanlara şöyle bir yazı eklenmiş.

Veriyorum komutu

su -c ‘mv /etc/yum.repos.d/fedora-rawhide.repo.rpmnew /etc/yum.repos.d/fedora-rawhide.repo’

alıyorum havamı:)

Aslında gerçekten uğraşacak vakit bulamıyorum, uzayıp giden mesailer sonrası eve geldiğimde kafam o kadar dolu ki ne yapacağımı düşünemiyorum.

Bugün bi derin nefes alacak fırsatı buldum sonunda

gedit /etc/yum.repos.d/fedora-updates.repo

dedim, infinality mevzusuna enable 0 bastım dünyaya döndü:)

Çok basit problemler biliyorum ama yoğun iş günü ve sürekli kullanılan Windows iyice aptallaştırıyor sanırım.

Neyse upgrade oldu sistemim.

Her yer Linux, her yer Fedora şimdi.

!Oneiric OcelOt!

Niye böyle oldu bilemiyorum. Ama aslında adam gibi Iso indirmişken kafamda bir soru işareti belirmesi bunu hak ettiğimi gösterir. Neymiş efendim hiç denenmemiş ya hadi bu kez de upgrade edilsinmiş.

Bildiğin acı çektirdi. 10 saat falan sürdü, ben aralarda uyudum uyandım. O hala çırpınıyordu. Zor doğum yani bu..

Aman da aman neler olmuş!! diyemiyorum yine. Ama şu bi gerçek ki Ubuntu‘dan ileride muhteşem hamleler görmek olası değil. Neyse ki mucizelerle dolu bi telefonum, hareketli bir iş yaşamım ve güzel kitaplarım var.

Sevgili ekran kartım ATI‘ nin bir darbesi midir yoksa Ubuntu‘nun bana son numarası mıdır bilemedim. Ama GNOME aç diyorum ekran çarpılıyor, Classic diyorum kararıyor, Hard diyorum daralıyor:)

Gerçekten sinirlerimi alt-üst etti. Sonunda upgrade neymiş insan gibi patlat sda6 temizlensin, kur temizden dedim.

Ve yarım saat sürdü-sürmedi o sevdiğim ses ile açıldı bilgisayarım.

Beğendim mi? Kesinlikle hayır.

Daha mı kullanışlı? Benim için değil.

Alışılır mı? Mecburen.

Stockholm syndrome? İmkan dahilinde değil:)

Günün büyük kısmı Windows ile geçtiği için geç saatlerde de olsa bir GNU/Linux dağıtımında turlamak bana her şeye rağmen keyif veriyor.

Ek olarak başkaları nasıl hissediyor bilemem ama ben

Öldüğüne de, gittiğine de sevindim.”

Yerine daha özgürlükçü insanların doğması ya da gelmesi dileğiyle..