Quantal Quetzal!!

Reklamlara devam!:)

Evet dünyalar güzeli Ubuntu‘m yeni sürümüyle bilgisayarımdaki yerini aldı. Bu sefer bi değişiklik yapmaya karar verdim. Bi süre Unity ile devam edeceğim. Elbette uzun zamandır Gnome harici bir ortamda dolanmadığım için bir miktar yabancılık çekiyorum.

O yüzden hem araştırıp, hem uygulamaya çalışıp hem de anlatacağım:)

Şu klasik ilk adım yazılarından birini yabancı bir blogda gördüm. Ben bunu hep unutuyorum aslında, kurulum sonrası yazılım kaynakları listesini güncelliyorum sadece. Bir de ekran kartı sürücülerini. Gerisini gerektikçe sıralıyorum. Aslında doğrusu bu değil.

Mesela kalıp bir komut olarak

sudo apt-get install ubuntu-restricted-extras

var ortamda.

DVD zımbırtıları için

sudo apt-get install libdvdread4
sudo /usr/share/doc/libdvdread4/install-css.sh

var.

Sonra güzel bi hatırlatma gelmiş, Amazon gibi ortalıkta hiç görmek istemediğim bir uygulamanın hınzırlığını yok etmek için

sudo apt-get remove unity-lens-shopping

patlatıyorum. Ben biraz daha kurcaladım. dconf Editor içerisinden com-unity-webapps yolunda preauthorized-domains içerisinde de adı geçiyordu. Yuhaladım kaçtı:)

Ardından asıl merak ettiğim program geliyor, Unsettings.

Adını anmaktan <imtina< ettiğim bi platformdan döküman buldum Unity ile ilgili, bu naneden orada da bahsedilmişti.

Biraz daha araştırdım, yararlıymış:)

sudo apt-add-repository ppa:diesch/testing
sudo apt-get update
sudo apt-get install unsettings

komutlarıyla akışıyor.

O ara kaldırılacak paketler vardı, aklıma geldi. Şu Dash zımbrtısına syn yazdım. Syna? Evet aklıma geldi, o kadar zırva program içerisinden Synaptic seçilip kaldırılmıştı. Neyse.

Unsettings kuruldu.

Ve?

Sevgilim olsaydın seni binlerce kez terk etmiştim, neyse ki sadece işletim sistemimsin Ubuntu🙂

Denedim, denedim, denedim. Yok olmuyor bu Unsettings çalışmıyor, Bi MyUnity gördüm koştum, ppa patlak Quantal desteği yokmuş. Efendim biri gambas2 kullanırmış biri gambas3. Onlar kim tanımıyorum elbette, tek anladığım bir önceki sürümde çalışan Unity tweak uygulaması 12.10 ile tarih olmuş. Eee CCSM var, yok mu? Var tabi, biraz kurcalarsam neye benzer?

Simgeleri hoşuma giden uygulamaları attım yana.

Arada bi de paneli saydamlaştırdım işte, bi de şu Dash simgesini mıncıkladım.

Yazıya başlarken ne demiştim, yalan oldu. Baktım daha yolu var bu Unity olayının, geriden Gnome indiriverdim sinsice.

 Noktayı koyduğum an kaçıcam yine tanıdık sulara.

Biterken, Cem Karaca denizleri köpürtüyordu hemen arkada..

Reklamlar

Simge, tema.. Hani Ocelot ama??

 

Alışma çabaları başladı. İlk şoku synaptic yaşattı açıkçası. Synaptic yokmuş, şaka gibi. Yükledik. Rhythmbox yokmuş, hala Banshee geliyor Mono‘ya tam destek. Ama ben hoşlaşmam elbette. Uçurdum gitti. Bi ara tam temizliğe girişmem gerekiyor. 3. parti yazılımlarla da dolu şu an Ubuntu‘m.

Ve 2 satır yazılacaksa çağırılır mor güvercin. Pıff Pidgin de yok. Neyse tamam, nasılsa kurmak kısa sürecek denir ve biraz şekil yapmaya girişilir.

Ama yeni Appearance biraz tuhaf. Yok ne simge ne tema, nereye nasıl?

Bıraktım gitti saat 12’yi vurmuş ve tüm insanlar fareye dönüşmüşken şu kafayla önümde dursa bile göremem dedim.

Google’a münasip bir dille sordum.

Dedi ki

sudo apt-get install dconf-tools

Şu yandaki saçma launcher bozuntusundan dconf bulunur.

org>gnome>desktop>interface  yoluna istenilen tema adı yazılır.

Enter.

Tamamdır.

Peki oraya nası yeni temalar yüklenir, ya da konumu neresidir?

Alt+F2

gksu nautilus

İndirilen tema

/usr/share/icons/

dizinine yapıştırılır.

temanın ismi dconf‘da belirttiğim yere yazılır.

-bitt-

Elbette daha pek çok ayar yapılabilir.

Ama ben çok kurcaladıkça felaket bozuyorum.

O yüzden adım adım gitmeniz tavsiye edilir.

Biraz daha müzik sonra biraz rüya istiyorum.

Uyuyalım artık Ubuntu

Böyleyken Böyle

 

Rhythmbox gerçekten çok rahat bir müzik çalar. Ama o da ne? Irmak sıkılmış.. Ubuntu Yazılım Merkezi’nde Bangarang isimli player gözüme takıldı. Bir kere de düzgün çalışan programlar beni bulsun, yok arkadaş.

Bangarang is unable to access the Nepomuk Semantic Desktop repository. Media library, rating and play count functions will be unavailable.

KDE işte..

Nepomuk nedir bilmiyorum ki, Synaptic‘ten arattım buldum, yükledim. Hayır, çalışmıyor. Sanırım KDE programlarını GNOME üzerinde çalıştırmak konusunda zorluyorum inatla. Ama zorlamamalıyım. Komik olan depodaki programın çalışmaması sanırım. Derlesem ne eksik anlıyorum en azından ama kurulum sonrası çıkan bir hata kutucuğu yararlı olmuyor. Neyse lanet edilip yeni player arayışına devam edilir.

2. durak Bluemindo, çok hafif. Hatta fazla hafif bile denilebilir. İkonu hoş ama. Direkt concentration camp‘i yani WC dilinde D: sürücümü ekletti bana. İçinde kayboldu ve kapandı birden bire. Bir süre kullanacağım bakalım ne derece iş görür.

3. denemem Decibel Player arşivimi görünce derhal çöktü. Klasör yerine dosya eklemekten bahsediyor utanmadan.  Ağlata ağlata yükledim arşivin bir kısmını. Gerisine uğraşamayacağım bir süre daha. Bir kaç eklentisi var, last fm scrobber şarkı çalınca kimlik soruyor(muş).  Tag’ler düzenlenmiyor. Tag editing şekilli açıklamaların değerini anladım bir anda.

Ve sonunda istediğim player belirdi.

gmusicbrowser.

Gtk+ candır, canandır, canımdır.

Merak edilirse mutlaka denensin, buradan buyrun hatta.

Karmiciğim2

Bir güncelleme sonrası değişen kernel ve tamamen kararan Ubuntu ekranım. Son haftanın özeti bu. Açılışta logo sonrası konsola bile düşemeden hiç bir çabaya tepki vermeyen bir karanlık ekranla başbaşa kaldım. Oldukça yorgundum, haftasonuna erteledim çözümleri. Her zaman sıkıntıdan kurtaran bir Live Cd olayımız var neyse ki. Uyduruk bir cd’ye yazılı üstelik benim Ubuntu. Başta okumadı cd’yi çıkardım biraz parlattım. Sonunda gürültüyle çalışmaya başladı. Aynen üzerine tekrar kurulum gibi takip ettim adımları. Sadece bölümü formatlamamaya dikkat ederek. Bir kaç kaybım oldu elbette, öncelikle çok eski bir kernel ile açmak zorunda kaldım. Ve güncelleme kısmı yaklaşık 10 dk kadar sürdü. Tüm yazılım kaynaklarım yokolmuş.Ve bir kaç program hiç kurulmamış görünüyor. Biri Pidgin diğeri Banshee olmasa hafızamı suçlayacağım. Ama tuhaf şekilde kayıplardı. Sonrasında bir yeniden başlatma. Grub ekranım içler acısı. Onlarca satır var, bilmeyen içinde kaybolur. gNewSense, Karmic, Vista. Herbirinin eski kernelleri.

Ve eski kernelleri uçurmanın pratik bir yolu daha varmış meğer. Israrla tavsiye edilen grub.cfg dosyasını yedekleme işleminin ardından giriştiğim.

Sistem>Yönetim>Synaptic

Kernel yazılsın.

Görünecek eski kerneller tamamen kaldırma için işaretlensin.

Yeterli.

Lucido hırsından çatlasın ben seni seviyorum, terk etmem Karmiciğim.

Synaptic-Ubuntu Yazılım Merkezi

Cehaletin böylesi..
Halimden utandım. Neyse ki prt sc yollayacak kadar delirmemişim.
Bir de itiraz edip ‘Ben aptal mıyım?!’ demiştim.
Değilim elbette ama gerçekten bunu nasıl bilebilirdim ki?
Çoğunluğun İngilizce kullandığı bir sistemde söylenenleri benim çevirime uyarlayabilmek için fazladan çaba harcıyorum hep.
Program yüklemek için gayet kullanışlı bir şey keşfettim ilk gün.
Ubuntu Yazılım Merkezi.
Sonradan biri bana Synaptic diyince araştırdım.

‘Synaptic bir Paket yönetim sistemi arayüzü olarak tanımlanabilir.’

yazısını görünce tamam dedim aynı şey işte.
Değilmiş.

Sistem>Yönetim>Synaptic Paket Yöneticisi

Unutma bunu..
Farkettim ve ardından Songbird’ü uçurdum.
İsmine de uygun oldu böylesi.
Güle güle ötücü kuş:)