“Gershatzer Theme for Xubuntu” Lz Qlty:)

Öncelikle özür dilemeliyim. “Ev dizininde .icons ve .themes isimli iki klasör oluşturun ek tema ve simgeler buradan alınacaktır.” yazısını bir kaç ayrı kaynaktan hem Türkçe hem İngilizce okudum. Oluşturdum ve .themes klasörüme bir dosya attım. Görünmedi. Ve klasik lanetliğimle başladım sövmeye, <<hani insan sıkar da bu nedir arkadaş. Home dizininden simge teması mı alınırmış vs…<<

Meğer benim tema dosyam patlakmış:)

Simge olayını eski usül halletmiştim neyse ki..

En sevdiğim komutlardan biri olan –alt+F2– sevgili

gksu nautilus

Xfce için yerini

gksu thunar

komutuna bıraktı.

Root olmanın dayanılmaz hafifliğiyle atladım

/usr/share/icons/

dizinine.

Aslında bir kaç alternatif varmış. Ben başta daha alakasız olanı fark etmişim.

Settings>Settings Manager>Appearance

yolunda her şeyin kolayı varmış.

Ama işte ben başta tuhaf yolu keşfettiğim için oradan devam edeyim mi tema eklemeye?

Ettim bile:)

Bi kere

usr/share/themes 

yoluna tema atmanın faydası olmadı.

En azından Appearance içerisinde görünmedi.

Tamam ev dizinine bilmem ne ama hazır root olmadık mı?

Devam..

Biz yine Start>Settings>Settings Editor yapalım.

Ve temalar nerde onu görelim.

xfwm4 içerisinde general başlığında, demek ki kökten usr/share/xfwm4 bulunursa?

Eee yok burada bi şey?

O zaman şu başta anlatılan taktiği uygulayıp bi .themes oluştursam, temamı da içine atsam, Settings Editor>xfwm4>general>theme kısmına da temamın adını yazsam olur bence..

Evet çok daha uzun, daha yorucu.

Ama bunu ben kendi başıma akıl ettim, o yüzden daha mutluluk verici:)

Bu Settings Editor baştan çıkarıcı, sad+but+true UBUNTU:)

Reklamlar

Simge, tema.. Hani Ocelot ama??

 

Alışma çabaları başladı. İlk şoku synaptic yaşattı açıkçası. Synaptic yokmuş, şaka gibi. Yükledik. Rhythmbox yokmuş, hala Banshee geliyor Mono‘ya tam destek. Ama ben hoşlaşmam elbette. Uçurdum gitti. Bi ara tam temizliğe girişmem gerekiyor. 3. parti yazılımlarla da dolu şu an Ubuntu‘m.

Ve 2 satır yazılacaksa çağırılır mor güvercin. Pıff Pidgin de yok. Neyse tamam, nasılsa kurmak kısa sürecek denir ve biraz şekil yapmaya girişilir.

Ama yeni Appearance biraz tuhaf. Yok ne simge ne tema, nereye nasıl?

Bıraktım gitti saat 12’yi vurmuş ve tüm insanlar fareye dönüşmüşken şu kafayla önümde dursa bile göremem dedim.

Google’a münasip bir dille sordum.

Dedi ki

sudo apt-get install dconf-tools

Şu yandaki saçma launcher bozuntusundan dconf bulunur.

org>gnome>desktop>interface  yoluna istenilen tema adı yazılır.

Enter.

Tamamdır.

Peki oraya nası yeni temalar yüklenir, ya da konumu neresidir?

Alt+F2

gksu nautilus

İndirilen tema

/usr/share/icons/

dizinine yapıştırılır.

temanın ismi dconf‘da belirttiğim yere yazılır.

-bitt-

Elbette daha pek çok ayar yapılabilir.

Ama ben çok kurcaladıkça felaket bozuyorum.

O yüzden adım adım gitmeniz tavsiye edilir.

Biraz daha müzik sonra biraz rüya istiyorum.

Uyuyalım artık Ubuntu

Suratsız Surat

Uzun zamandır arkadaşlara sorup bir türlü bulamadığım simgeye sonunda kavuştum. Ben onu bir program ikonu sanıyordum. Değilmiş. Set halinde bir mutluluk yayıldı bilgisayarıma. Buuf 2.28.2 paketi indirilir. Daha önce Simgeler ve Root yazısında anlatmıştım gerçi ama tekrarlamakta sakınca olmaz.

Alt+F2 >> gksu nautilus (Root yetkileriyle Nautilus’a ulaşmak için)

/usr/share/icons/ İndirilen dosya arşivden çıkarıldıktan sonra bu dizine kopyalanır.

Masaüstüne sağ tık,

Masaüstü artalanını değiştir > Tema > Özelleştir > Simgeler > Buuf 2.28.2

Ve suratsız surat hala kayıp:)

Onun için de bir arkadaş yardım etti.

Panele sağ tıklayıp “Panele ekle” seçeneğine geldiğimde “Force Quit” şekilli göründü.

Ekledim, kullanım sırasında kilitlenen programları kapanmaya zorluyormuş.

Hep oradaydı muhtemelen ama ben yeni gördüm.

Peki sonuç??


Simgeler ve root

Ne zamandır istediğim bir şeydi, sonunda bir tesadüfle nasıl yapılacağını öğrendim ve kazanç haneme ekledim bunu da.

Uygulamalar ile başlayan panelin hemen yanında ufak bir Ubuntu simgesi var. İşte onu klasik Gnome ayakizine çevirmek istiyordum. Ve biri sormuş..

Şu super user, yetkili kullanıcı ya da root tuhaf bir kavram. Yetkileri almak kolay ama tam olarak anlamakta zorlandığım bir kısım var. Her zamanki Windows alışkanlığı elimi kolumu bağlıyor. Sadece 1 ayda terminale tamamen hakim olmam zaten mümkün olmadığı için çoğunlukla grafik ara yüzünden bir çözüm arıyorum kendime. Bir zaman Tweak denemeleriyle sistemini defalarca farklı şekillerde açılamaz hale getirmiş biri olarak Ubuntu Tweak önerisini en baştan tamamen görmezden geldim. Kendimi bir sistemin ayarlarını kurcalarken her hatırlayışımda sonu daha ne yapılsa iflah olmayan bir bilgisayar oluyor. Bu işin uzmanı  denilecek insanlar bile ömründe görmedikleri hatalarla karşılaşıyorlar ben bir şeyi bozduğumda.

Demek ki diğer alternatifi denemek lazım dedim

/usr/share/icons

Açıkçası böyle dosyaları görünce kendimi zor tutuyorum. Sisteme bulaşan her şeyin tuhaf bir çekiciliği var. Baştan sona hepsini, evet, evet evet hepsini değiştirmek, silmek, taşımak, ziplemek istiyorum..

Bir uyarı görüyorum başka bir forumda

Aman dikkat yanlış bir işlem yaparsanız geri dönüşü olmaz.

Ve küçük simgeler tam karşımda, değiştirmeye çalışıyorum. Hayır önce root olmak gerek. Yine..

Terminalde çırpınıyorum biraz. sudo su? Hayır beğendiremiyorum. Nasıl dosya ismi değiştirilir root olarak bilmiyorum ki. Bir yerlerden Dolphin ismi duyuyorum. Bir hevesle indiriyorum. Her hareketimde uçbirimde error mesajları sıralanıyor. Dosyayı buluyorum. Ama değiştiremiyorum. Acınası haldeyim.

Simgelerim Oxygen.

/usr/share/icons/oxygen

yolunda her boyutta ayrı places klasöründe start-here.png ikonları aynı boyutlardaki ayakizleriyle değiştirilecek. Bu kadar. Gimp’le 7 ayrı boyuta 7 dk’da dönüştürdüm simgemi. Bir kaldı root olabilmek.

Wiki olmasa daha uğraşıyordum kesin. Bir komutla günü kurtardım.

Alt+F2 >> gksu nautilus

Elbette sadece gereken değişikliği yapıp pencereyi hemen kapattım.

Sonuç?

Canımsın Ubuntu:)