Çift Jandarma!!

Tatili avantaja çevirme çabasıyla günü Ubuntu‘yla devam ettirdim. Önceki yazıda bahsettiğim gibi Unity pek civcivli olmuş. Ama hala beni yakalayıp duvara çarpmayı başaramadı. Ben masaüstü küpünü bir görsel heyecandan çok ekranlara sığdıramadığım uygulamaları düzenlemek için kullanıyordum. Bu çıktı belki GNOME 3 ile alışkanlıklarımdan. Ama ekranın sol üst köşesine uçuşum geldi, uygulamalara pıtır pıtır ulaşmalarım geldi ki sırf bu nedenden GNOMEDo bana evrenin yarısını vermiş gibiydi bi ara. Sonra MONO dediler, hem üzüldüm, hem sildim.. Yerine beni yavaşlatmayan güzellikler geldi ama. Çok aktif bi kullanıcı olduğumdan falan değil elbette ama nasılsa tüm uygulamaları enteresan bir hızda hata raporlarıyla donatmayı başarıyorum.

Her neyse, eve döndüm ve ufak tefek süsledim evimi bayram öncesi:)

Simgeler çok hoşuma gitti öncelikle

gksu nautilus

ile root değişikliklerine izin var tabi..

usr/share/themes

usr/share/icons

Hem bi shell teması buldum, hem simgeleri değiştirdim. Hem pencere kenarlıklarını yonttum.

Tam istediğim şekle girdi.

Sonra?

İşte bu hafta okuduğum bir kitap beni müzikleriyle de mutlu etti.

Umarım 1 kişiyi daha mutlu edebilir. Buradan buyrun..

 

Reklamlar

Köprü Ortasında

Artık bilgisayarım her sürüm sonu olduğu gibi tükenme ve tıkanma aşamasına girdi. Yakın sürüm Quantal Quetzal bana kurtuluş olacak çünkü genellikle hard diskte çöplüğe dönüşme sürecinden bu şekilde kurtulabiliyorum. İnternet bağlantımın korkunç kötü olması beni çıldırtmasa betalardan tırmanmaya çoktan başlamıştım. Şimdilik beklemedeyim. Peki nedir ne olacaktır 12.10?

Gnome 3 yeni sürümle gerçekten gözümü kamaştırdı, takip ettiğim kadarıyla akıllı çevreler bu değişimden hoşlanmadı bildiğin cephe almalar, ben Fedora‘ya geçtim, yok ergen işi, aptallara göre söylemleri türedi.

Zaten yeterince antipatik görünen ukalalar, sağda solda destekçileri..

Açıkçası ben soldan beliren menüye o kadar alıştım ki iş bilgisayarımda bile oraya hareketleniyorum ara ara.

Menüleri bana gayet civcivli geldi, üstelik extensions.gnome.org  olayı bence gerçekten çok başarılı. Hiç mi sıkıntı çıkarmadı?

Kaç kere, kaç ayrı şekilde hatta. Ama fikir güzel ve her zaman gelişim zaman alır.

Peki benim uzak kalmayı tercih ettiğim Unity cephesi ne durumda?

Bana hitap etmiyor, bu kesin. Ara ara yokluyorum çünkü, acaba alışır mıyım, acaba sevilesi mi diye.

Yok olmadı, zorlamanın gereği yok.

Gerçi yeni sürümlerle Unity iyiden iyiye gelişiyor gibi gibi.

—————————————-

Sonrası?

Bir aya yakındır taslakta bekliyormuş.

Hatta bu taslaklarda bekleyen onlarca yazıdan sadece biri.

Neden böyle olduğu çok belli gerçi benim açımdan ama yine de tekrarlamaktan sakınca duymayacağım.

Bi türlü duraklama dönemine giremedik.

Haliyle huysuzum, yorgunum.

Ve bitmeyen yoğunluk nedeniyle keyifsizim.

Ara ara telefonu kurcalıyorum ama bilgisayarımla ilgilenemiyorum açıkçası.

En son Windows‘ta kullandığım bi programı Wine ile yüklemeye çalıştım.

Her şey tamam oldu. Patch kısmı olayı batırdı. Ve aylar öncesinin hikayesi bu ama nasılsa geçen gün otobüste aptal aptal şerit çizgisine bakarken birden bire anladım hata mesajının sebebini.

Çok saçmaymış.

Daha da saçma olan çözümü kesin olarak bildiğim halde uygulamadım henüz.

Bekletiyorum.

Muhtemelen yeni sürüm sonrası patlatacağım kafamda şekillenen tüm çözüm önerilerini.

Şimdilik susuz bir ırmak gibi bekliyorum yağmuru.

Sen beni o zaman gör, Ubuntu🙂

Welcome to the jungle!!

Önce tatil sonra 3 günlük festival, yine açıldı elbette bilgisayarım. Ama bir yazı ekleyecek havaya giremedim.

Daha önce bulduğum güzel conky konfigürasyonlarından bahsetmiştim. Devamını getireceğim.

Sempatik site Gnome-look hoşuma giden bir kaç conky tasarımı listeledi. Elbette aralarında hiç çalışmayan, yarım yamalak çalışan, çalıştırınca kasılan dosyalar yok değil. Ama elbette sıfırdan conky konfigürasyonu yazamayan benim gibi acemiler için her biri en azından öğretici:)

Nasılsa bir deviantArt sayfasına tıkladım şansa ve gerçekten sevilesi görünümler yakaladım.

Örneklersem,

Konfigürasyonları aldığım sayfada kurulum anlatılmış. Ben sadece olur da bir gün oradan kaybolursa diye alıntıdan tekrarlayacağım.

Kurulumu terminalden,

sudo apt-get install aptitude python-keyring python-statgrab ttf-ubuntu-font-family hddtemp curl lm-sensors conky-all
sudo chmod u+s /usr/sbin/hddtemp

sudo sensors-detect         (bu komutta tüm cevaplara yes denilir, sadece sonuncu ön tanımlı no görünüyor ona no olarak cevap verilecek)

Zip dosyasını da ekliyorum buradan indirebilirsiniz.

İnirdiğiniz dosyanın dizinine terminalden

cd downloads/conky-color

gibi bir komutla geçin

make

sudo make install 

ile kurulumu tamamlayın.

Terminalden aşağıdaki komutlardan herhangi birini girerek resimlerdeki görünümlere ulaşabilirsiniz.

conky-colors –cpu=2 –calendar –photord –clementine=cd –hd=default –network –theme=wise
conky-colors –sls –weather=brxx0043 –theme=orange    (bu bende çalışmıyor artık)
conky-colors –cairo –cpu=2 –clock=cairo –network –theme=blue
conky-colors –ring –network –theme=red
conky-colors –slim –w=1440 –h=900 –theme=white –weather=brxx0043
conky-colors –board –w=1440 –h=900 –theme=cyan

Ek olarak konfigürasyon dosyanız home dizini altında kendi isminizde .conkycolors içerisinde bulunacak.

Buradaki conkyrc isimli dosyayı dileyen önce yedekleyerek, dilemeyen benim gibi kafadan girişerek editleyebilir.

Mesela 2. görünümdeki conky ön tanımlı daha yukarıda bulunuyordu. gap y değerini yükseltirseniz aşağı kayıyor.

Ya da 3. görünümdeki rastgele görünen resim geçişini dilerseniz kendi belirlediğiniz bir dizine yönlendirebilirsiniz. Hatta daha kolayı terminale bi

gksu nautilus 

çakar ve /usr/share/backgrounds dizinine gözükmesini istediğiniz tüm resimleri kopyalarsınız.

Arka plan rengidir, fontudur, boyutudur ayarlanır. Dilenirse hangi programlarla enterge olmasını istiyorsanız biraz kurcalayıp ekleyebilirsiniz.

Emek harcanmış güzel şeyler tabi bunlar. helmuthdu kişisine sevgi ve saygılarımızı sunuyoruz:)

Wait in the fire

 

Bu ara yine ufak ufak düzeltmelere giriştim. Tweak sevmediğim halde mecburiyetten kurmuştum ama bu sefer de hatalar hatalar..

Öyle bir tuhaf durum ki gnome-tweak-tool isimli zerzevat önce düzgün çalıştı. Sonra bir baktım artık açılmaz olmuş, bi daha baktım çöktü.

Sonra bi daha çöktü, bi daha, bi daha..

Artık sadece yönetici olarak açılmaya başladı. Kaldırıyorum, siliyorum, düzenliyorum. Her numarayı denedim üzerinde. Tıss..

Eee peki niye taktım bu kadar, olmaz olsundu?

Arkadaş tema istiyorum ben. Bu Gnome 3 tamam şahane ama biraz değişse?

Dedim ve biraz dolaştım kapı kapı.

Elbette buldum:)

Öncelikle ben doğru paketi yüklememişim ki..

Sevgili Synaptic‘te gnome-shell-extensions bulunur.

Sonra aksın ppa temaları:)

sudo apt-get install zukini-theme

Dedim, temalardan etkinleştirdim.

Bu işte benim güzel Pangolin..

Bu ekranı prt sc yapamıyorum, o yüzden telefonla çektim. Çok anlaşılır olmadı..

Ama tema olayı da ayrıca nefismiş.

Özellikle devianArt‘da çok deli temalar gördüm. Sırayla oynatıyorum.

Bir de çok tatlı conky konfigürasyonları buldum.

Bi dahaki yazıda hatırlatırım.

The Final Truth

Geçenlerle Gnome 3- ATI iş birliği dünyamı karartırken fark etmiştim. Gün itibariyle bilgisayarı açınca hatırladım. Şu benim sevimli kısayolum Alt+F2 kaybolmuş nedense. Bir yerlerden okudum. Aktarayım.

Keyboard>System>Show the run command prompt

yoluna kısayolu Alt+F2 olarak belirlemek yeterli.

Türkçeleştirirsek

Klavye>Sistem>Komut istemi satırını göster 

gibi bir şeyler olmalı:)

Sonra?

Gnome 3 paneli biraz daha değişik ve tabi her zaman özelleştirmelerden yana olan topluluk hemen ona da temalar uydurmaya başlamış.

Pek çok anlatım yakaladım.

Gimp yüklü bir bilgisayarla terminalden bir

sudo gimp /usr/share/gnome-shell/theme/panel-border.svg

patlatılırsa panelde istenilen düzenleme yapılabilir.

Yok ben fontudur, yazı boyutudur kurcalamak istiyorum denilirse

/usr/share/gnome-shell/theme/gnome-shell.css

bu da .css dosyası.

Söylememe gerek yoktur ama yine de belirteyim, yedek almadan değişiklik yapmak risklidir. Sonra panel bozulur, düzelmez, kaybolur.

Yedeği yoksa üzülürsünüz:)

Son olarak enteresan bir konu dikkatimi çekti, widget kullanımı için Gnome 3 üzerinde KDE plasma çalıştırmaktan bahsedilmiş.

Denemedim, sorun çıkarır mı emin değilim ama

sudo apt-get install plasma-desktop plasma-scriptengine-python

Alt+F2

plasma-desktop

şekilli yol gösterilmiş.

Şöyle ki her kernel güncellemesinde Gnome 3 uçuyor bende. Aynı kahrolası driver ile defalarca kurulum yaptım. Artık ezberden giriyorum terminale.

Durum böyle olunca hadi bi de üstüne KDE çakayım diyemiyorum. Ama yeni sürüm öncesi deneyeceğim.

Şimdilik uslu kal Ubuntu

Dual M

İş yoğunluğu bir türlü azalmadığı için evdeki çalışmaları kolaylaştırma kararı aldım. Dizüstü bilgisayar ekranı yetersiz geldi ve yeni bir monitör aldım. 21.5 inçlik LG e2241s beni rahatlatacak gibi. Yalnız Windows üzerinde yarım saniyede hallettiğim ekran ayarını Linux için de aynı hızda yapabilmenin tek alternatifi var. O da elbette Ati Catalyst Control Center!! 2. ekranı görünce tabi ağzı yüzü yamuldu yine sevgili Ubuntu‘mun. Lanet ederek yeni sürücüyü indir+kur işlemlerini gerçekleştirdim. Ben hep sitesinden indirip kendim kuruyorum. Başka yöntemi varsa bilmek istemiyorum:)

Bu Ati Catalyst Control Center‘ın bir güzelliği de root olmadan işleme izin vermemesi. Ayarları değiştiremiyorsunuz. Sanki normal kullanıcıyla açıp sadece ayarları gözden geçirmek isteyen hasta insanlar da varmış gibi.

Neyse benim sıralamamla

sudo su

amdcccle

ekran görüntüsünü çift monitöre dağıtmak için

şeklinde bir ayar gerekiyor.

Windows üzerinde de kontrol merkezi çağ atlamış durumda değil açıkçası. O yüzden çok takılmamak gerekiyor.

Benim 2’lim böyle görünüyor.

İyi bir fotoğrafçı değilim, parladı ekranlar biraz. Ama görüntü gerçekten çok iyi. Tavsiye edilir.

Ek olarak bugün bir kamera arkasından bahsedebilirim. İlk ps alınırken nedense birden pencere kenarlarım kayboldu. Eş zamanlı Gnome3 panelleri yok oldu. Alt+F2 nasıl aktifleştiriliyor bilmiyorum ama aktif değilmiş bunu öğrendim. Terminale düştüm. Ama gerçekten düştüm. Login olunacak kadar bile alan yoktu. Simsiyah:) Geri döndüm, bi kaç komut, deneme. Fıss… Sonu kapatma düğmesine uzun basmak oldu. Nedenini bilemiyorum ve sanırım hiç öğrenemeyeceğim. Ama bunlar oluyor işte. Ben alıştım. Arka kapıları sistem düzgün çalışırken öğrenmek lazım. Belki en önemlisi bu benim gibi bir acami için.

Neyse bu GNOME3 seni açtı, çok yakıştı Ubuntu!

három, tre, tatlo, tri, trois, tres, trys, trzy, τρία, üç

Evet neredeyse teknolojisi eskidi ve ben daha yeni..

Olmayacak şey sonunda oldu. Nefretimden binlerce kez payına düşeni almış sevimsiz ekran kartım ATI Radeon HD 4650 sonunda yüzümü güldürdü gün itibariyle.

Son çöküşün ardından eziyetli bir Ubuntu kurulumu gerçekleştirmiştim. Kurmadım. Ne sahipli ne sahipsiz hiç bir sürücüyü. Ama aklım Gnome3 dalgasında.

4 komut yazdım sırayla.

sudo add-apt-repository ppa:gnome3-team/gnome3

gksu apt-get update

sudo apt-get install gnome-shell

Bi umutsuz restart

Vuhahahah!!

Çok güzelmiş arkadaş, aydınlandım resmen.

Peki şu küçültmece düğmeleri. Bunda yokmuş.

Oldururuz:)

Benim küçük sevgilim gconf-editor kurulu değilse, hemen Ubuntu Software Center’dan kurulsun.

Configuration Editor oldu onun adı şimdi:)

Açılsın

desktop>gnome>shell>windows 

yolundan button layout

isteğe göre şekillensin.

close,minimize,maximize:menu

dedim ben sevdiğim şekilde.

Unity çöpmüş daha iyi anladım.

Ve Gnome 3 bayıldım sana.

Yine sevdirdin kendini Ubuntu🙂