Time Machine

Hastalığın tadını! çıkarmaya devam, haftanın sonunu evde geçirdim. Güzel güzel özelleştirdiğim Arch Linux bir yana Sality saldırısından yılmış annemin zavallı Vista‘sı diğer yana:)

Bi yandan envai çeşit <Anti< Malware, Rootkit, Spyware programlarıyla aramıza geri döndürmeye çalıştığım Toshiba diğer yanda yeni bir oyuncak kıvamında Arch.

Biraz Arch Linux forumları da gezindim bugün, yazının başlığı aslında ona gönderme. Aralık ayında Linux ile 6 yıl tamamlanmış olacak. Elbette bu sürede bir Mr. Robot, übermensch ya da guru olmadım. Açıkçası olamadım demiyorum çünkü Linux benim için bir eğlence, bir uğraş, bir kafa dağıtma aracı oldu hep. O yüzden çeşitli dağıtımları tatlı tatlı kullandım bu 6 yıllık sürede. GNU/Linux evrenine yakınlaştırabildiğim pek az insan oldu. Çoğu deneyip çakılan, en basit sorunlarda pes eden ve -burası çok önemli- sırf benim ilgi alanıma girdiği için Linux‘a bulaşmaya çalışan arkadaşlarım. Eskiden daha idealist değil fakat daha sığ görüşlüydüm muhtemelen. Benim için önemliydi, herkesle paylaşmak, bu güzel sistemlerin yayılması ve kullanıcı sayısının artması. Açıkçası kaç kişi Linux severmiş, kullanırmış artık umrumda değil. Hayır daha konuyu bile açmak istemiyorum çünkü kazara bir yerden duymuş olanın da olayı Ubuntu ile başlayıp Ubuntu ile bitmiş.

Ubuntu‘yu uzun zaman kullandım. Ubuntu cici, Ubuntu sevimli, Ubuntu rahat. Çok iyi biliyorum. Son sürümü kendi makinamda sanalda denedim. Arkadaşım yüklemişti kendi makinasına, orada da biraz denedim. Yok. Ubuntu kullanıcısıyken de Unity sevmemiştim, hala da sevebilmiş değilim. Benim açımdan tek mesele Unity değildi elbette Ubuntu adasını terk ederken. Ama şu da açık 6 senede hiç bi halt olmadım dedim ya en azından arayüz olmadan Linux kurmayı becerebildim. Çok basit iş belki nice profesyonellere göre ama bana göre büyük iş. Sonuçta dedim ya bir eğlence, bir uğraş, bir kafa dağıtma aracı. Burda attığım her adım bana tatlı geliyor. En komik hatayı bile atlatmak mutlu ediyor beni.

En önemlisi de farklı bir bakış açısı kazandım ben bu 6 yılda. Bambaşka şekillerde değerlendirdim. Hiç alakası olmasa da mesleğime büyük katkısı oldu Linux‘un. Bir döküman gerekti, ben buldum. Olmayacak yerlerden buldum, bilmediğim dillerdeki sayfalardan. Olmayacak yerleri bulmayı, tek kelime anlamadığım satırların arasından istediğimi yakalamayı öğretti bana Linux. Bulduğumu paylaştım, haberdar ettim etrafımı.

Bu da aslında RMS kafasına duyduğum saygı yoksa derdim nedir Baldur’s Gate ile dandik grafiklerle Windows bana fazlasıyla yetiyor. Ama işte o Windows sadece bir işletim sistemiyken şu bizim distrolar birer çim adam tadında.

Yani kimse çıkıp da amanın canım Windows’um , bebeğim Control Panel, sevgilim regedit falan demiyor. Program demiyorum bak, düz sistem. Dümdüz Windows, güzel midir? Sevilesi bir şey midir?

Linux kullanıcılarında ise durum bambaşka, distrosunun gözlerinden öpenler, paket yöneticisine güzellemeler dizenler:) Suladıkça yeşillenen, fazla sularsan ölen, sulamazsan ölen, hatta bazen ne yaparsan yap ölen bir yeşillik gibi. Elbette işin eğlencesinde olan benim gibi kullanıcılar için sözlerim. Gerisinin zaten Bir Aceminin Linux Günlüğünde işi ne:)

Neyse poz ver Pacman:)

arch_pacman_invaders_by_dotvalfar-d5qxpmc

 

 

Reklamlar

gNewSense

Daha önce de bahsetmiştim ama uygulamaya geçmeden havada asılı kalacak gibi geldi cümlelerim. Aslında aklımda hatta kalbimde Ututo vardı. Ama Virtual Box ile sorun çıkarınca kurmaya uğraşmadım hiç. Ve %100 Free GNU/Linux Distros içerisinden bir tane beğenmeye karar verdim. Açıkçası bu dağıtımı seçmemin 3 nedeni varsa biri %100 ibaresi, biri Ubuntu temelli olması diğeri de elbette gNewSense‘in Rms ile birlikte anılmasıdır.

Peki herşey yolunda mı gitti?

Elbette hayır:)

Öncelikle indirdiğim iso’yu Virtual Box ile denerken bi uyduruk şifre koymuşum, unutmuşum ve o haliyle yapmışım ilk cd kaydını. Bunu düzeltmenin yolu yok muydu? Bilmem uğraşmak istemedim.

Yeni iso indirdim, o da eski sürümüymüş, şaka gibi (initramfs) yazan kapkara ekranla karşıladı beni. Komutlarla kurulum yapılacakmış, yine uğraşamadım. Aslında çok daha kötüsü vaktim yok artık uğraşmaya.

Neyse ki son denemede düzgün iso, başarılı kurulum.

Ve grub menüsü.

gNewsense

Windows Vista

Eee bi Karmic olacaktı?

Kayıp. Neyse grub menüsüne eklerim dedim ve açtım.

İlk açılış interneti olmayan bilgisayarın zavallılığıyla geldi karşıma. Neyse ki yan odadaki bilgisayardan yardım aldım ve öğrendim nasıl Wireless kuracağımı.

Terminalden

lspci -v | grep -i wireless

komutu ile ilk çıktımı aldım.

02:00.0 Ethernet controller: Atheros Communications Inc. AR242x 802.11abg Wireless PCI Express Adapter (rev 01)

Buna göre indirmem gereken dosyalar listelenmiş

wget http://www.aligunduz.org/gNewSense/freedomshoppe/linux-image-2.6.30.7-libre-fshoppe1_i386.deb

wget http://www.aligunduz.org/gNewSense/freedomshoppe/linux-headers-2.6.30.7-libre-fshoppe1_i386.deb

İndirip usb’ye attım dosyaları, güzel hamle ama hakkını vermek lazım. Siz internete bağlanamıyorum diyorsunuz, birileri de size bağlanmak için internetten indirmeniz gereken dosyaların linkini veriyor. Şaka gibi..

Neyse dosyaları masaüstüne atıp

cd Desktop

sudo dpkg -i linux-image-2.6.30.7-libre-fshoppe1_i386.deb

sudo dpkg -i linux-headers-2.6.30.7-libre-fshoppe1_i386.deb

komutlarıyla kurulumu tamamlıyorum.

Restart sonrası Wireless bağlantım kurulmuş oluyor.

Ek olarak Examples klasörü içinde Rms‘nin söylediği Free Software Song bulunuyor:)

We’ll throw out those dirty licenses
Ever more, hackers, ever more.