One

Bundan çok değil bir hafta önce kapanıp kapanıp duran, şarjı artık altına kaçıran çocuk misali priz aratmalara doyurmayan telefonumu değiştirmeye karar verdim. Ve yine bu zamanda dedim ki “ben hevesimi aldım bu telefon işinden, basit ucuz bir şey alacağım. yeterli.” 4 sene geçti I9505 kodlu Samsung Galaxy S4′ü alalı. Açıkçası bir S2 değildi. Hatta galiba hiç bi telefon bi S2 değil, o nasıl bir efsaneymiş:) En son dün itibariyle telefonum kapandı ve bir daha açılmayı reddetti. Dedim αρκετά! Sonuçta kendimi yeni telefon ararken buldum ve sanki bir kaç gün önce atıp tutan ben değilmişim gibi heyecana kapıldım. Yine hep dediğim gibi teknoloji benim zayıf karnım. Baktım, araştırdım, seçtim, beğendim, vazgeçtim, arkadaşların o mu bu mu diye diye beyinlerini yedim. Sonuçta şöyle bir kıvama geliyorum bu gibi durumlarda, telefonun her şeyini öğrenmiş cevaplayamayacağı soru kalmamış biriyim artık. İşte o noktada karşıma çıkacak satıcının işi var:) Neyse, neyse.

Artık dash charge özelliğiyle beni hayran bırakan bir OnePlus 3T kullanıcısıyım. Benimki çok üzücü aslında başka bir noktadan baksak, ben bu telefonu beğeneli aylar aylar geçti. Ama telefonum kesin şekilde bozulana kadar bekledim. Sim kart temassızlığı yüzünden yine aylardır arka kapağın arkasında kağıtlar tıkışmış durumdaydı. Hatta arka kapağın kamera kısmı bu yüzden çatlayıp kırıldı. Bahaneler mi bunlar? Aslında kızıyor muyum kendime? Hayır bunun için kendime kızgın değilim. Tüketim bu, gereksiz de biliyorum. Ama beni neşeliyor. Ve zaman zaman böyle bir neşeye gerçekten ihtiyaç duyuyorum.

Bu lafımı da yer miyim emin değilim ama bu sefer stock ile devam etmek, root hikayesine bulaşmamak istiyorum. Bakalım, zamanla nerden nereye yol alacağım.

Reklamlar

Don’t Eat the Yellow Snow

ys

Mizahın en çok bu hali severim ben, müzikleriyle hayatımı güzelleştiren bir deli adam ile gireceğim konuya.

Denk geldim güncelleme haberi düşmüş nete Kernel sürümü yükselmiş, benim Arch Linux benden komut beklermiş.

Dedim;

pacman -Syu

Ve korktuğum başıma geldi sonunda. Yapamam bunu dedi Archer, hata dedi, unutma ben Linux‘um dedi.

Yalnız o korkutucu finalli full system upgrade hikayelerinden nasıl korkmuşsam artık, baktım da baktım.

Hata şu şekilli

error: failed to commit transaction (conflicting files)

arch linux ca-certificates-utils: /etc/ssl/certs/ca-certificates.crt exists in filesystem

Çok da büyük bir sakatlık yok gibi, zaten AUR depolarına çok yanaşmıyorum aman sistem stabil kalsın aman tepesi atmasın düşüncesiyle. Büyük yanlışlar içinde olamam.  Tabi hemen aradım hatanın karşılığını tavsiyeleri okumaya başladım. Forumdan alıntılarsam bir tane sivri şöyle yapıştırmış tavsiye olarak

man, just

“sudo pacman -Syu –force”

Ha paşama. Şimdi ben bu oyuna gelmem de sebebi daha Arch Linux kurmadan önce bile bu distro hakkında çok okumuş olmam.

Kaldı ki gerek Android‘de gerek Linux sistemlerinde hiç force kullanmadım diyemem elbette. Hatta işime yaradığı da çok olmuştur. Ama kararlılığını bir salak hareketle çok seri şekilde bozabileceğim bir sistem söz konusu. Ve biri de kalkmış “force it baby” diyor. Normali ve doğrusu da bu biliyorum ama konu Arch Linux olunca cidden heyecana kapılmamak, tam anlamıyla öğrenmek gerekiyor. Bir sonraki mesaj ise şu şekilde;

424778940 wrote:

man, just “sudo pacman -Syu –force”

Don’t be an idiot.

Fazla heyecanlı, sabırsız ve aptal olmadım tabi ben de. Hemen bakmam gereken en temel yere kaçtım Latest News gayet açık. Ben de sildim dosyayı tatlı tatlı, tekrar update.

Sonuç ;

Kendime ayıp etmiş gibiyim. Ben bağıran adamı seviyordum.