Ubuntu-Android

 

Önceki sürümde sinirimi bozan ama yine bu saçmalıklardan yorulduğum için üzerine gitmediğim diğer bi durum da sevgili bilgisayarım Samsung R522‘nin güzel telefonum Samsung I9100‘ü görmemesiydi.

Mount problemleri her zaman sinir bozucudur. Bi dönem parçalara bölünmüş hard diskimi kabul ettirme derdindeydim. Ama açıkçası bu sefer acaba nasıl düzeltilir diye sormadım. Reboot üstü Vista ile dolaştım telefonumda. Ve artık Oneric ile stabil hayat dilediğime göre sırası gelmiş olmalı. Sordum.

Cevabımı da Ubuntu forumlarından birinden aldım.

Settings ➔ Wireless and network ➔ USB utilities

Türkçe kullanmıyorum telefonu ama herhalde şu şekilde türkçeleşmiştir

Ayarlar➔ Kablosuz ağ ve ağ ➔ USB hizmetleri

Telefon Usb kablosuyla bilgisayara bağlanıp telefondan  Connect USB Storage seçeneği tıklanır. Bunun da muhtemel çevirisi USB Depolamaya Bağlan gibi bir şey olmalı:)

Ve beklenir ki Droid turuncuya dönene kadar beklenir.

Ve tatatata!

Tamamdır.

Mutluluk verici..

Asphalt 6 bitti Real Racing 2 önerildi, bu ay gazı kökleyelim mi Ubuntu?

Reklamlar

Simge, tema.. Hani Ocelot ama??

 

Alışma çabaları başladı. İlk şoku synaptic yaşattı açıkçası. Synaptic yokmuş, şaka gibi. Yükledik. Rhythmbox yokmuş, hala Banshee geliyor Mono‘ya tam destek. Ama ben hoşlaşmam elbette. Uçurdum gitti. Bi ara tam temizliğe girişmem gerekiyor. 3. parti yazılımlarla da dolu şu an Ubuntu‘m.

Ve 2 satır yazılacaksa çağırılır mor güvercin. Pıff Pidgin de yok. Neyse tamam, nasılsa kurmak kısa sürecek denir ve biraz şekil yapmaya girişilir.

Ama yeni Appearance biraz tuhaf. Yok ne simge ne tema, nereye nasıl?

Bıraktım gitti saat 12’yi vurmuş ve tüm insanlar fareye dönüşmüşken şu kafayla önümde dursa bile göremem dedim.

Google’a münasip bir dille sordum.

Dedi ki

sudo apt-get install dconf-tools

Şu yandaki saçma launcher bozuntusundan dconf bulunur.

org>gnome>desktop>interface  yoluna istenilen tema adı yazılır.

Enter.

Tamamdır.

Peki oraya nası yeni temalar yüklenir, ya da konumu neresidir?

Alt+F2

gksu nautilus

İndirilen tema

/usr/share/icons/

dizinine yapıştırılır.

temanın ismi dconf‘da belirttiğim yere yazılır.

-bitt-

Elbette daha pek çok ayar yapılabilir.

Ama ben çok kurcaladıkça felaket bozuyorum.

O yüzden adım adım gitmeniz tavsiye edilir.

Biraz daha müzik sonra biraz rüya istiyorum.

Uyuyalım artık Ubuntu

!Oneiric OcelOt!

Niye böyle oldu bilemiyorum. Ama aslında adam gibi Iso indirmişken kafamda bir soru işareti belirmesi bunu hak ettiğimi gösterir. Neymiş efendim hiç denenmemiş ya hadi bu kez de upgrade edilsinmiş.

Bildiğin acı çektirdi. 10 saat falan sürdü, ben aralarda uyudum uyandım. O hala çırpınıyordu. Zor doğum yani bu..

Aman da aman neler olmuş!! diyemiyorum yine. Ama şu bi gerçek ki Ubuntu‘dan ileride muhteşem hamleler görmek olası değil. Neyse ki mucizelerle dolu bi telefonum, hareketli bir iş yaşamım ve güzel kitaplarım var.

Sevgili ekran kartım ATI‘ nin bir darbesi midir yoksa Ubuntu‘nun bana son numarası mıdır bilemedim. Ama GNOME aç diyorum ekran çarpılıyor, Classic diyorum kararıyor, Hard diyorum daralıyor:)

Gerçekten sinirlerimi alt-üst etti. Sonunda upgrade neymiş insan gibi patlat sda6 temizlensin, kur temizden dedim.

Ve yarım saat sürdü-sürmedi o sevdiğim ses ile açıldı bilgisayarım.

Beğendim mi? Kesinlikle hayır.

Daha mı kullanışlı? Benim için değil.

Alışılır mı? Mecburen.

Stockholm syndrome? İmkan dahilinde değil:)

Günün büyük kısmı Windows ile geçtiği için geç saatlerde de olsa bir GNU/Linux dağıtımında turlamak bana her şeye rağmen keyif veriyor.

Ek olarak başkaları nasıl hissediyor bilemem ama ben

Öldüğüne de, gittiğine de sevindim.”

Yerine daha özgürlükçü insanların doğması ya da gelmesi dileğiyle..

Root me baby:)

 

 

Bunu yapmazsam ölür müydüm? Ölmezdim muhtemelen. Bu kadar zaman dayandığıma göre daha da giderdi bu böyle. Gider miydi? Hayır, çünkü ona her baktığımda içimde bi eksiklik hissediyordum. Ne zaman olacağı belirsizdi ama bir kaç bardak -her zaman çevremdekilerin yuh!! dedikleri kadar demli- çay içerek ve bozulursa bozulur artık napalım diye kendimi sakinlemeye çalışarak..

Artık okuya okuya ezberlediğim cümleleri tekrarladım ve odin tatatata!!

Oluyo gibi, bi sevinç dalgası..

Ardından SuperOneClick!

Arkadaş nası bi talihtir bu..

Failed, not complete, unroot

Ve bir kaç hata mesajı daha..

Zaten gerginim, zaten ikna olana kadar aylar geçmiş resmen..

Bir derin nefes, bir demli çay daha..

Soğukkanlı bi arama ve sevgilim Google yine kurtarıcı olur.

Programın eski sürümü indirilir.

Root?

SuperOneClick v1.9.5.0
Checking drivers…

Killing ADB Server…

OK

Starting ADB Server…
* daemon not running. starting it now on port 5037 *
* daemon started successfully *

OK

Waiting for device…

OK

Getting OS Version…
2.3.3
OK

2.3.3
Pushing psneuter…
3364 KB/s (585731 bytes in 0.170s)

OK

chmod psneuter…

OK

Running psneuter…
ROOTED

Pushing busybox…
4119 KB/s (1062992 bytes in 0.252s)

OK

chmod busybox…

OK

Getting mount path…
/dev/block/mmcblk0p9
OK

Remounting system with read-write access…

OK

Pushing su-v2…
3206 KB/s (26264 bytes in 0.008s)

OK

chmod su…

OK

Pushing Superuser.apk…
2864 KB/s (196521 bytes in 0.067s)

OK

Creating /system/xbin…
mkdir failed for /system/xbin, File exists
OK

Checking for busybox
Copying busybox (/system/xbin/)…

OK

chmod busybox (/system/xbin/)…

OK

Installing busybox (/system/xbin/)…

OK

Remounting system with read-only access…

OK

Running a SU test…
Success!
Don’t forget to reboot!

Bu ne mutluluk!!:)

Artık tamam oldu bence, haksız mıyım S2?